Doorgaan naar hoofdcontent

Scrummen in de klas – deel 1 – Hoe het allemaal begon...

Scrummen…wie heeft er niet van gehoord. Het schijnt nogal een hype te zijn in het bedrijfsleven en lijkt nu ook langzaam zijn weg te vinden binnen het onderwijs.
Ik werd enthousiast toen mijn vriendin, die directeur is op het SBO/SVO, vertelde wat ze daarmee bereikt met haar team. En als iets werkt in het team, dan heeft dat zijn weerslag op de leerlingen.

Dat scrummen maalde steeds maar door mijn hoofd. Kon ik mijn klas niet ook als een team beschouwen? Kon ik de scrum niet ook inzetten om dit team te laten groeien? Wij zijn een hechte club samen en hebben aan het begin van het schooljaar ook samen de regels en afspraken opgesteld. Op die manier creëren we met elkaar een prettige, veilige en gezellige sfeer in de klas, waardoor de kinderen tot leren komen. Dat is niet enkel mijn verantwoordelijkheid als leerkracht, maar ook die van de kinderen. 
Na het opstellen van de regels, print ik ze uit, plak ze op een groot vel gekleurd papier. Vervolgens nodig ik elk kind uit ze te ondertekenen. Dan kan het groepsvorming proces beginnen.

Dit jaar zou voor mij een iets ander jaar worden en heel eerlijk…ik was een beetje bang. Ik zou dit jaar voor de derde keer hetzelfde kind in de klas krijgen. We hebben de afgelopen twee jaren samen hard gewerkt, veel bereikt en elkaars vertrouwen gewonnen. Ik had er dus wel heel veel zin in…ik wist alleen niet zeker of dat ook voor hem zou gelden. Hij zou namelijk een extra jaar op de basisschool blijven, omdat hij op zijn vorige school een behoorlijke achterstand op heeft gelopen. Die was hij nu als een malle aan het inhalen, maar een extra jaar zou hem de kans bieden echt alle hiaten weg te werken.

Ik heb mijn hoofd er meermaals over gebroken…hoe zou ik hem ook dit jaar weer gemotiveerd en gedreven houden om te leren…iets wat voor hem niet als vanzelfsprekend was gegaan. Deze jongen heeft hard moeten werken, vertrouwen moeten krijgen in het naar school gaan en geloven in zijn eigen capaciteiten. Ik wilde dit alles bij hem versterken. Terwijl ik me verdiepte in het principe van scrummen, viel het kwartje…ik had mijn scrummaster gevonden. Over al het andere moest ik nog nadenken, maar dit was zo klaar als een klontje! Mijn lieve, leerbare, voor-het-derde-jaar-bij-mij-in-de-klas-leerling had deze positie verdiend en het zou hem helpen gemotiveerd en gedreven te blijven. 

Ik ben mezelf steeds meer gaan verdiepen in het scrummen. Hoe zou ik de scrum in kunnen zetten in de klas? Zou ik dat aandurven? De controle loslaten en het leerproces meer laten sturen door de leerlingen? Ik ben inmiddels een aantal weken bezig met de scrum en ik heb nog heel veel te leren, maar ik zie nu al dat het werkt. Ik heb geen idee of ik het precies zo doe als in het bedrijfsleven, maar mijn manier lijkt te werken…

Hoe het bij mij in de klas werkt, vertel ik graag in een later blog. 
Volgende week eerst een blog over de tweede route van Route 11 (executieve functies).


Reacties

Populaire posts van deze blog

Executieve functies - Route 1: Reactie-inhibitie

Route 1: Reactie  inhibitie  “Je rempedaal - Op tijd remmen is in het verkeer heel belangrijk. Zo sta je op tijd stil en voorkom je ongelukken. Wanneer je deelneemt aan het verkeer, zal je goed moeten weten wanneer je wordt geacht op de rem te trappen.” (van Dasler, 2017) Veel HB kinderen hebben een hoofd vol ideeën en slaan als een malle aan het associëren wanneer er iets gezegd wordt of wanneer ze iets zien. De focus op hun werk houden is dan lastig, jezelf inhouden om meteen eruit te floepen wat je vindt en voelt is soms zelf onmogelijk! Dat idee vliegt als vanzelf je hoofd uit, het antwoord is al door de klas gevlogen nog voor de anderen de kans kregen hun vinger op te steken en die vraag op het puntje van je tong val er zomaar vanaf, ook al heeft de juf gezegd dat je eerst goed moet luisteren. Het vergt van een kind dat het snel leert reageren, maar wel eerst keurt of het echt het juiste moment is om te reageren. In sneltreinvaart worden STOP, DENK, KIES, DOE en K...

Voltijds HB...écht passend onderwijs

In de afgelopen jaren is er veel gezegd over passend onderwijs. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik faliekant tegen ben. Zelf ben ik al een flinke tijd werkzaam als leerkracht op een voltijds HB afdeling. Ik mag elke dag genieten van de groei en ontwikkeling van 22 prachtige HB kinderen...allemaal met hun eigen share of shit , hun eigen identiteit en hun eigen manier van leren. Ik vind het tijd dat er eens een positief verhaal komt over waarom voltijds HB onderwijs zo belangrijk is voor deze kinderen en daarom vertel ik je graag waarom dit type onderwijs dé place to be  is voor HB'ers. 1. Het belang van onder gelijkgestemden te zijn Stel je eens voor dat je elke dag naar je werk gaat en je elke dag mensen tegenkomt die jou niet begrijpen. Stel je eens voor dat je gaat werken bij een bedrijf waar iedereen een taal spreekt die jij niet verstaat en waar niemand jou verstaat. Stel je eens voor dat je op je werk altijd bestempeld wordt als anders, een beetje vreemd, w...

Even voorstellen...

Mijn naam is Manda en sinds 2008 ben ik werkzaam in het onderwijs. Sinds 2010 werk ik met hoogbegaafde leerlingen. Eerst als vakleerkracht muziek en vanaf 2012 als groepsleerkracht. Ik ben HB-specialist, Remedial Teacher (MSEN), autisme- coach en rekencoördinator. Al deze dingen combineer ik dagelijks in mijn klas om voor mijn leerlingen de best mogelijke leerkracht te zijn. Samen met hen ga ik elke dag opnieuw op avontuur.  Benieuwd naar deze avonturen? Lees dan gezellig mee! Manda Ophuis